Honorowy obywatel Złotoryi

To honorowe obywatelstwo przyjmuję z wielkim szacunkiem, ale nadal czuję się obywatelem rzeczywistym, jeśli będę gdzieś pomocny, możecie na mnie liczyć – zapowiedział Alfred Michler, który otrzymał wczoraj tytuł Honorowego Obywatela Miasta Złotoryja. Pod adresem historyka padły niezliczone słowa uznania, a jego dokonania określono mianem „dzieła sztuki”.

Decyzja o przyznaniu tytułu Alfredowi Michlerowi zapadła bardzo szybko i nie budziła żadnych kontrowersji. Burmistrz Paweł Kulig wystąpił z wnioskiem 5 stycznia, a już 29 stycznia radni miejscy zagłosowali na tak – jednomyślnie, co warte podkreślenia. – Każdy chyba zna pana Alfreda i jego dokonania w ciągu tych 60 lat pracy w Złotoryi – podkreślał na uroczystej sesji Waldemar Wilczyński, przewodniczący rady miejskiej.

Alfred Michler jest nauczycielem historii z wykształcenia, a historykiem oraz badaczem dziejów ziemi złotoryjskiej i Śląska z zamiłowania. Do Złotoryi przybył w 1966 r., rozpoczynając pracę zawodową jako nauczyciel, a następnie dyrektor w liceum ogólnokształcącym, w latach 80. piastował też stanowisko inspektora oświaty i wychowania przy władzach miejskich.

Tytuł otrzymał „w podziękowaniu za wieloletnią, oddaną pracę pedagogiczną, niestrudzoną działalność naukową poświęconą badaniu i upowszechnianiu bogatej historii Złotoryi oraz jej okolic”, a także „za nieceniony wkład w budowanie współpracy międzynarodowej i pozyskiwanie funduszy na rozwój lokalnej oświaty”.

– Jest pan autorytetem moralnym dla nas wszystkich, zwłaszcza w dobie zaniku autorytetów. Złotoryja będzie u pana w sercu zawsze na pierwszym miejscu – wyraził przekonanie burmistrz Paweł Kulig, który przedstawił podczas sesji bogaty życiorys honorowego obywatela. – Nie ma lepszego sposobu, w który moglibyśmy uhonorować pana za pana działalność. Życzę panu przede wszystkim zdrowia, żeby mógł pan tę Złotoryję nadal rozsławiać i promować – dodał.

Pan Alfred nie krył wzruszenia, odbierając tytuł. Wspomniał, nie wprost, o swojej żonie Marii Michler, która zmarła 3 lata temu i która przez wiele lat mocno wspierała go w jego działalności społecznej.

– Nigdy nie jest tak w życiu, że coś robię sam. Ten zaszczyt i honor, który mnie dziś spotkał, chcę podzielić na dwie części. Jedna przynależy tej, której tu już nie ma – podkreślał ze łzami w oczach. – Natomiast druga przynależy tym wszystkim z państwa, którzy zdołali uznać w różnym czasie w różny sposób moje propozycje działania czy współdziałania za wartościowe.

Alfred Michler pochodzi z Opolszczyzny. Tam, na ziemi krapkowickiej, urodził się i wychował. Regularnie odwiedza krainę dzieciństwa, z ziemią opolską jest zresztą nadal związany rodzinnie, co podkreślał w złotoryjskim ratuszu Szymon Ogłaza – marszałek województwa opolskiego, a prywatnie zięć Michlera.

– Jesteśmy najmniejszym województwem w Polsce, dlatego każdego z kilkuset tysięcy mieszkańców naszych bardzo szanujemy i bardzo cenimy. Szczególnie takich, którzy tę swoją śląskość niosą przez całe życie i którzy potrafią się odnaleźć w okolicznościach zupełnie odmiennych, odnaleźć w innym miejscu pasję, miłość, radość z tego, co się robi i uznanie, jak widać. Tak jest, kiedy pasja i miłość spotyka się z drogą zawodową. I tak bez wątpienia jest w przypadku Alfreda Michlera – podkreślał samorządowiec z Opolszczyzny. – W naszym województwie przyznajemy nagrodę Mosty Dialogu, wyróżniając tych ludzi, którzy dbają o dialog w społeczeństwie wielokulturowym. Dziś mamy tutaj żywy „most dialogu” w postaci jednego człowieka, który przyjechał do Złotoryi i odnalazł miłość do miejsca, w którym żyje, o czym świadczy ten cały życiorys, który odczytał pan burmistrz.

Na czwartkowej uroczystości w ratuszu pojawił się tłum ludzi. Zaśpiewali honorowemu obywatelowi „Sto lat” – zarówno po polsku, jak i po łacinie. „Plurimos annos” wybrzmiało głosami byłych członków Chóru Nauczycielskiego Bacalarus – zespołu powołanego do życia 40 lat temu, który sam Alfred Michler nazywa „perełką” w swojej działalności.

Gratulacje Michlerowi złożyli m.in. jego dawni uczniowie i wychowankowie, przedstawiciele Złotoryjskiej Rady Seniorów, wójt Jan Tymczyszyn, chórzystki z zespołu Adoremus, z którymi pracuje w ostatnich latach, a także przedstawiciele Towarzystwa Miłośników Ziemi Złotoryjskiej – jednej z najbardziej znanych i najdłużej działających organizacji w naszym mieście, która powstała z inicjatywy pana Alfreda.

– Żyć to przekształcać siebie w dzieło sztuki – mówiła Wioletta Michalczyk, prezeska TMZZ, przytaczając słowa Dostojewskiego. – I takim dziełem sztuki jest to wszystko, co pan przez te lata zrobił.

– Od kiedy przyjechałeś do Złotoryi w latach 60., cały czas budujesz. Ale nie budowałeś domu – budowałeś ludzi, będąc nauczycielem, przewodnikiem. To bardzo świetna sprawa, że rada i burmistrz uznali tę twoją ciężką pracę – dodał Aleksander Borys, były prezes TMZZ.

Alfred Michler podkreślał, że współpracował ze wszystkimi burmistrzami Złotoryi. – Nie miało to znaczenia, że pochodziliśmy czasem z innych parafii społecznych, bo robiliśmy coś dla Złotoryi. Złotoryja jest jedna w swojej historii. To jest jedno miasto – mocno zaznaczył, odbierając wyróżnienie.

Postawił też zadanie przed zgromadzonymi na uroczystej sesji w ratuszu, przede wszystkim przed władzami miasta i TMZZ-em. – Chciałbym poddać pod rozwagę, żeby kontynuować walkę o powrót złotoryjskich dzwonów do Złotoryi. To są jedyne nasze zabytki bez uszczerbku, ze złotoryjskimi nazwami. Wiemy, gdzie one są. Jesteśmy teraz w Unii Europejskiej, więc może być łatwiej je odzyskać, warto powalczyć o nie. Jeśli będę pomocny w tych działaniach, służę swoją osobą – zachęcał pan Alfred, który jeszcze w ubiegłym stuleciu ustalił, że dwa najstarsze dzwony z wieży kościoła Mariackiego zostały wywiezione do Niemiec, gdzie w czasie II wojny szczęśliwym zbiegiem okoliczności uniknęły przetopienia.

Alfred Michler jest dopiero dziewiątym honorowym obywatelem Złotoryi. Tytuł ten jest nadawany od 2011 r. osobom, które w szczególny sposób zasłużyły się dla naszego miasta w różnych dziedzinach życia społecznego. Do tej pory to prestiżowe wyróżnienie otrzymali: Herbert Helmrich i Jerzy Szmajdziński w 2011 r., Bogdan Zając, Leszek Antonowicz, Sławomir Hałada i Wojciech Świecik w 2016 r. oraz prof. Andrzej Grodzicki i Maria Wolańczyk w 2023 r.

Alfred Michler jest nauczycielem historii z wykształcenia, a historykiem i badaczem dziejów ziemi złotoryjskiej i Śląska z zamiłowania. Pochodzi z Opolszczyzny. Do Złotoryi przybył w 1966 r., rozpoczynając pracę zawodową jako nauczyciel w liceum ogólnokształcącym. Pełnił też funkcję dyrektora tej szkoły, a od 1984 do 1990 r. piastował stanowisko inspektora oświaty i wychowania przy władzach miejskich.

Od początku swojego pobytu w Złotoryi zajął się badaniem dziejów oraz promocją miasta i okolicy. To z jego inicjatywy w 1984 r. utworzono Komisję Historyczną, która 3 lata później przekształciła się w Towarzystwo Miłośników Ziemi Złotoryjskiej. Michler był pierwszym prezesem tego społeczno-kulturalnego stowarzyszenia regionalistycznego, zajmującego się m.in. ochroną zabytków, publikacjami o przeszłości Złotoryi i popularyzowaniem sylwetek znanych złotoryjan. Był też inicjatorem utworzenia w budynku Bacalarusa w 2002 r. Ośrodka Dokumentowania i Opracowywania Dziejów Ziemi Złotoryjskiej, a także przewodniczącym jego rady programowej.

W latach 90. ubiegłego wieku Michler nawiązał kontakty z Fundacją Współpracy Polsko-Niemieckiej (której przewodniczącym był wówczas Herbert Helmrich – przyjaciel naszego miasta i jego późniejszy honorowy obywatel). Udało się dzięki temu pozyskać znaczne środki finansowe na remont złotoryjskich instytucji: LO, strychu w Domu Nauczyciela „Bacalarus” i schroniska młodzieżowego. FWPN pomogła też zbudować „pałacyk” nad zalewem.

Alfred Michler jest także założycielem Chóru Nauczycielskiego „Bacalarus” (powstał w 1986 r.) i jego wieloletnim prezesem. Zespół uczestniczył w ogólnopolskich prezentacjach i przeglądach chórów nauczycielskich oraz w festiwalach pieśni religijnych; w roku 1997 wziął udział w Międzynarodowym Festiwalu Chórów w Grecji, a 6 lat później – w Festiwalu Europejskim we Francji.

To z inicjatywy Alfreda Michlera Złotoryja powróciła do pięknej tradycji sprzed wieków – śpiewów wigilijnych w Rynku. Złotoryjski historyk dał też początek nowym tradycjom, m.in. corocznym Rajdom Jadwiżańskim po utworzonej w 2001 r. i nawiązującej do średniowiecznych dziejów miasta Ścieżce św. Jadwigi (prowadzącej ze Złotoryi do Rokitnicy).

Wiele wysiłku kosztowało pana Alfreda odnalezienie w Niemczech dwóch najstarszych dzwonów złotoryjskich, które uniknęły przetopienia podczas II wojny światowej (historyk nagrał nawet ich dźwięk), a także odszukanie potomków 4 spośród 7 mieszczan ocalałych po zarazie w 1553 r., z którymi nawiązał kontakt (chodzi o Herberta Helmricha, Andreasa Laengnera, Klausa Willenberga i Friedricha Windecka). Michler dotarł też do XIX-wiecznego „hymnu” Złotoryi.

Nowy honorowy obywatel jest ponadto autorem i współautorem licznych publikacji związanych z naszym regionem, w tym m.in.: „Valentin Trozendorf – nauczyciel Śląska”, „Dzieje Złotoryi”, „Złotoryjskie rody. Helmrichowie”, „Gmina Złotoryja dawniej i dziś. Zarys historii miejscowości, dziedzictwo kulturowe oraz dorobek współczesności”, „Aurimontanie, Goldbergerzy, Złotoryjanie”, „Złota Czwórka ze Złotoryi”, „Dzwony Naszego Miasta”. Wygłosił też wiele wykładów i prelekcji.

Dodajmy do tego, że Alfred Michler został wybrany przez złotoryjską radę miejską Człowiekiem Roku 1997.

Honorowe obywatelstwo Złotoryi przyznawane jest od roku 2011, w którym najstarszy gród w Polsce świętował 800-lecie nadania praw miejskich. Otrzymują je osoby, które w szczególny sposób zasłużyły się dla naszego miasta w różnych dziedzinach życia społecznego (promocji, rozwoju, oświaty, kultury, gospodarki czy sportu).

Honorowe obywatelstwa nadaje rada miejska na wniosek burmistrza, jednej z komisji rady, radnego lub klubu radnych. Z taką propozycją mają też prawo wystąpić bezpośrednio mieszkańcy (w liczbie co najmniej 300).

UM Złotoryja